Малкумина знаат дека Лабуништа, покрај својата богата историја, традиција и култура, дала и значајни имиња на македонската литература.

Лабуништа низ својата историја изнедрила автори кои преку своите дела го овековечиле животот, традицијата и духот на родното место.

Фадил Мустафоски – Мустоски (1945) е автор на двете значајни монографии „Лабуништа“ (2005) и „Лабунишка хроника“ (2010). Со овие дела тој ја документира историјата, културното наследство, знаменитите личности и богатата традиција на Лабуништа, оставајќи непроценливо сведоштво за идните генерации.

Мурат Лабуништи, покрај тоа што бил истакнат револуционер, зад себе оставил и поетско творештво, со што се вбројува меѓу значајните литературни личности поврзани со Лабуништа.

Анѓелко Крстиќ (1871–1952), роден во Лабуништа, во своите раскази и романот „Трајан“ ги опишува печалбарите, овчарите, аргатите и животот на луѓето од Дримкол. Како поранешен печалбар, тој од лично искуство ја пренесува горчината на печалбарскиот живот и љубовта кон родниот крај.

Милисав С. Антонијевиќ – Дримколски (1910–2001), учител и просветен деец, во своите дела „Огновите од Дримкол“, „Меѓа на смртта“ и „Гнев“ пишува за маките на печалбарите, за селските маки, страдањата и носталгијата кон родното Лабуништа.

Зоран Ковачески (1943–2008), иако роден во Јагодина, своите корени ги поврзува со Лабуништа. Во неговите романи „Семејна фреска“ и „Летачи на метли“ дел од дејството е сместено во Лабуништа, а ликовите, иако живеат во големи градови, остануваат длабоко врзани за родното село.

Заедничка инспирација на сите нив била Лабуништа – животот меѓу лабунишките сокаци, вредните луѓе, печалбарството, семејните вредности, обичаите и секојдневието. Благодарение на нивните дела, духот на Лабуништа останува зачуван и ќе продолжи да живее низ генерациите.