Pak njerëz e dinë se Labuništa, përveç historisë së tij të pasur, traditës dhe kulturës, ka dhënë edhe emra të rëndësishëm të letërsisë maqedonase.

Labuništa gjatë historisë së tij ka nxjerrë autorë që përmes veprave të tyre kanë përjetësuar jetën, traditën dhe shpirtin e vendlindjes.

Fadil Mustafoski – Mustoski (1945) është autor i dy monografive të rëndësishme "Labuništa" (2005) dhe "Kronika e Labuništës" (2010). Me këto vepra ai dokumenton historinë, trashëgiminë kulturore, personalitetet e shquara dhe traditën e pasur të Labuništës, duke lënë një dëshmi të çmuar për brezat e ardhshëm.

Murat Labuništi, përveç që ishte një revolucionar i shquar, la pas edhe krijimtari poetike, duke u renditur ndër figurat e rëndësishme letrare të lidhura me Labuništën.

Andjelko Krstić (1871–1952), i lindur në Labuništa, në tregimet dhe romanin e tij "Trajan" përshkruan punëtorët emigrantë, bariat, skllavërit dhe jetën e njerëzve nga Drimkoli. Si emigrant i mëparshëm, ai transmeton nga përvoja personale hidhërimin e jetës së emigrantit dhe dashurinë për atdheun.

Milisav S. Antonijević – Drimkolski (1910–2001), mësues dhe veprimtar arsimor, në veprat e tij "Zjarret nga Drimkoli", "Kufiri i vdekjes" dhe "Mëria" shkruan për mundimet e emigrantëve, vështirësitë fshatare, vuajtjet dhe nostalgjinë për Labuništën e lindjes.

Zoran Kovaçeski (1943–2008), edhe pse i lindur në Jagodina, lidh rrënjët e tij me Labuništën. Në romanet e tij "Freska familjare" dhe "Fluturuesit e mjeteve të pastra" një pjesë e veprës është vendosur në Labuništa, dhe personazhet, megjithëse jetojnë në qytete të mëdha, mbeten thellësisht të lidhur me fshatin e tyre të lindjes.

Inspirimi i përbashkët i të gjithë tyre ishte Labuništa – jeta mes rrugëve të Labuništës, njerëzit punëtorë, emigracioni, vlerat familjare, zakonet dhe përditshmëria. Falë veprave të tyre, shpirti i Labuništës mbetet i ruajtur dhe do të vazhdojë të jetojë nëpër breza.