Во Лабуништа, со генерации се негува еден убав обичај. Пред стапувањето во брак, на младите често им се упатува една кратка, но многу значајна дова: „Аллах муабет!“

Само два збора, а во нив е собрана мудроста на нашите претходни генерации, нивното животно искуство и желбата за среќен и сложен живот.

Интересно е што зборот „муабет“ потекнува од арапскиот збор махабба (محبة), што означува љубов, наклонетост и приврзаност. Преку турскиот јазик, каде што muhabbet означува и љубов и пријатен разговор, овој збор станал дел од нашето секојдневие.

И токму тука се крие неговата најголема убавина. Кај нас муабетот е разговор, но во своите корени носи значење на љубов.

Големиот турски поет и мислител Јунус Емре пред многу векови напишал:

„Gelin tanış olalım, işi kolay kılalım, sevelim sevilelim.“

„Да се запознаеме, да си го олесниме животот, да сакаме и да бидеме сакани.“

Зарем не е токму тоа суштината на еден среќен живот?

Бракот не е само соединување на две срца. Тој е спојување на две фамилии, две семејни истории, различни навики и традиции. Од таа заедница утре ќе се родат нови генерации, кои ќе ги наследат вредностите што денес ги градат нивните родители.

Нашите стари добро знаеле дека животот не е составен само од убави денови. Ќе има и несогласувања, грижи и тешкотии. Но таму каде што има муабет, има и разбирање. Каде што има разбирање, има почит. А каде што има почит, љубовта полесно се чува.

Но зарем оваа убава дова треба да биде наменета само за младите што стапуваат во брак?

Зарем не ни е потребен муабет и меѓу соседите, пријателите, роднините и сите жители на нашето Лабуништа?

Да има муабет меѓу соседите, за да не стануваат малите недоразбирања големи поделби. Да има разговор меѓу младите и постарите, за искуството на едните да се сретне со идеите на другите. Да има разбирање меѓу фамилиите, за да се градат нови пријателства, а не стари непријателства.

Да се поздравуваме, да се посетуваме, да си помагаме кога некому му е тешко и искрено да се радуваме кога некому му оди добро. Да не дозволиме гордоста, инаетот или еден погрешно кажан збор да нè оддалечат од луѓето со кои го делиме истото село.

Зашто едно село не го прават само куќите, улиците и градбите, туку луѓето и односите меѓу нив.

Можеме да изградиме најубави домови, најшироки улици и највисоки градби, но вистинската убавина на Лабуништа ќе биде во тоа колку сме блиски, колку се почитуваме и колку сме подготвени да си подадеме рака.

Не мора секогаш да размислуваме исто за да се почитуваме. Не мора секогаш да се согласуваме за да останеме пријатели. Понекогаш е доволно да седнеме, да испиеме едно кафе, да се сослушаме и да се обидеме да се разбереме.

Муабетот е мост меѓу две срца, врска меѓу две фамилии, но и темел на една сложна и здрава заедница.

Можеби нашите предци не оставиле зад себе големи книги за љубовта, пријателството и заедништвото, но ни оставиле нешто подеднакво вредно – мудрост собрана во само два збора.

Затоа, нека не згасне муабетот во нашите домови, на нашите улици, во нашите маала и меѓу нашите луѓе. Нека се создаваат нови пријателства, нека се обновуваат старите и нека растат генерации што ќе знаат да разговараат, да почитуваат и да си помагаат.

🤲 Аллах муабет! Меѓу сопружниците, меѓу фамилиите, меѓу соседите, меѓу пријателите и меѓу сите жители на Лабуништа.

Зашто таму каде што има муабет, има разбирање. Каде што има разбирање, има слога. А каде што има слога, има и иднина.