Се сеќаваме на времињата кога лабунушките улици беа срцето на селото. Иако имаше помалку луѓе, имаше повеќе живот. На секој агол – продавница, пред секоја врата – разговор, смеа што одекнуваше до доцна навечер. Луѓето се движеа, се поздравуваа, застануваа „на збор-два“, а улиците дишеа со заедништво и топлина.

Денес, кога чекориме по тие исти улици, во нив сè уште живее споменот на таа живост. Но вистинската радост се враќа тогаш кога се враќате вие – нашите гурбетчии. Со секое доаѓање, со секоја отворена врата и запалено светло, улиците повторно оживуваат. Се слуша детски глас, се чувствува движење, се враќа душата на Лабуништа.

Затоа, од срце – благодарност до сите наши гурбетчии. Вие сте тие што повторно ги полните улиците со радост, со живот и со надеж дека Лабуништа секогаш ќе има пулс, без разлика каде не однел патот.

Покрај веќе постоечките дуќани и занаети, особено убаво би било лабунишките улици повторно да се збогатат со мали, секојдневни бизниси што му даваат душа на местото и го олеснуваат животот.

Да има повеќе млекари со свежо млеко и домашни млечни производи, дуќани со зеленчук и овошје – секогаш свежи и локални, места за мелење кафе, каде што мирисот ќе се шири по улицата и ќе буди спомени, цвеќарници што ќе внесат боја и радост во секој ден, продавници за подароци – за родендени, слави и посебни моменти, мало фото-студио за семејни фотографии и спомени што траат, дуќани со сувенири, кои ќе ја раскажуваат приказната на Лабуништа на секој гостин.

Овие мали бизниси не се луксуз, туку потреба. Тие значат повеќе движење, повеќе разговори и повеќе живот на улиците. Со нив, Лабуништа не би била само место за живеење, туку вистинска заедница што дише, се развива и ја чува својата топлина – особено кога нашите гурбетчии се дома и ја враќаат радоста таму каде што ѝ е местото.