Ова прашање беше дел од петочната хутба на еф. Енис Максутоски, во која се зборуваше за важноста на чувањето на роднинските врски, почитувањето на родителите и одговорноста за нашето однесување кон другите.

Никој не би сакал да ги пцуе или проколнува сопствените родители. Но, понекогаш, со своите постапки, човек предизвикува други луѓе да упатуваат пцовки и клетви кон нив. Затоа треба да се запрашаме: дали со нашето однесување им носиме почит на родителите или ги изложуваме на навреди?

Кога го блокираме патот со автомобил и го попречуваме минувањето, кога создаваме непотребна бучава со моторите, особено додека луѓето одмораат, кога возиме опасно низ населено место, фрламе отпад пред туѓа куќа или навредуваме нечии родители — предизвикуваме лутина која може да се претвори во пцовки кон нашите најблиски. Тоа не ги оправдува туѓите навреди, но нè потсетува дека и нашите дела имаат последици.

Почитта кон родителите се покажува и преку однесувањето надвор од домот. Да ги чуваме роднинските врски, да внимаваме на туѓиот мир и право и да бидеме причина нашите родители да бидат спомнувани со добро.