Бајрам е. Радост е. Среќа е. ...ама не е исто...ама ќа бит исто.

Бајрам е, постачот се радвит за милоста, за наградата, непостачот се радвит за празникот, радост е, среќа е. Убо ама, не е исто. Некој е дома со свите, а некој се гризит во душана дур трајт ѕвонењено на Вибер, дур пробвит да го добиет бабулка и мајкуле. Ѕвонење што многу го морзиш а истовремено и многу го сакаш. Го морзиш заш колку ќа беше убо без ѕвонење да и видиш, а го сакаш заш си велиш шуќур ке го имат барем теа. Од другата страна, стандард, порво отворат бабулка пош е похрабар, мојт да скриет, а мајкуле подзатскриена, е гледаш дек е тујка ама цела не се појавјат. Да се земат себеси порво, па ќа се појавит све, сама си знојт. Убо де, негде е и обратно, ама раната, болката, таа е. Не е исто.

Третиот пак велит: „Ќешки да имав на кого да му се јава, не Вибер, и на Вацап ќа ѕвонев, и на Месинџер, а бре и фиксен ќа најдев и ќа се јавев!“, ама судбини, пишано. Не е исто.

Четвортиот, соркат на оризот сабајле и само бројт, само и бројт столчињата на софрата и везден му фалит некое, не се откажвит, бројт од една страна, па бројт од друга страна, случајно дан не изброја убо порвата реда. Не е крив, до вчера свите му бее на број. Еххх, ќа фалет, па ќа имат кнап, па ќа имат вишок, па пак ќа фалет. Еден ден и твоето ќа фалит, а некој ќа го бројт. Морат таке, балансот морат да терат. Одредба. Не е исто.

Имат и петти, и шести, и безброј-ти, ама ејјјјј Бајрам е, радост е, среќа е! Смигни, голтни, и сети се зош постовјаш, зош си создаден. Речи „Елхамдулилах“, гушни си ги мендувчињата, и ќа бит исто.

Бајрам е. Радост е. Среќа е. Исто е.

За многу години драги мои. Për shumë vjet Bajramin. Bayram Šerif Mubarek Olsun. Eid mubarak. ❤❤❤