Ju nuk jeni të huaj. Ju jeni vëllezërit dhe motrat tona. Mirë se vini në shtëpi, në vendlindjen tuaj, në Labunishtë – vend ku shumë prej jush keni bërë hapat e parë, keni mësuar fjalët e para dhe keni dëgjuar ezanin për herë të parë.

Ndoshta jeta ju ka detyruar të largoheni. Ndoshta kërkimi për një ekzistencë më të mirë, padrejtësia ose rrethanat e tjera ju kanë larguar nga vendlindja. Por gjë që kurrë mos lejoni të humbasë – dashuria për rrënjët tuaja, dashuria për Labunishtë.

Tregoni fëmijëve tuaj rreth Labunishtë. Flisni për bukurinë e fshatit, për njerëzit e ndershëm dhe mikpritës, për ditët e mbushura me besim, për xhamitë, për ezanin që përhapet nëpër rrugë dhe për bekimin që të jetosh aty ku praktika e besimit është pjesë e përditshmërisë.

Mos lejoni që lidhja e tyre me vendin e lindjes të prishet. Sjellini me vete, le të njohin të afërmit e tyre, fqinjët dhe vendin nga vijnë. Sepse një person pa rrënjë lehtë e humb përkatësinë e tij.

Le të kujtojmë edhe shembullin më të bukur. Kur i Dërguari i Allahut salAllahu alejhi ve selam emigroi nga Meka në Medinë, ishte nga urdhëra e Allahut. Por edhe pse kështu, ai kurrë nuk ndaloi së dashuri Mekën dhe ështëmalluar për të. Dashuria për vendlindjen mbeti në zemrën e tij fisnike.

Prandaj, mos lejoni që fëmijët tuaj të ndjejnë neveri ndaj vendit nga vijnë. Përkundrazi, mbillni tek ata dashuri, krenari dhe respekt për Labunishtë. Le të dinë se kudo që të jetojnë, gjithmonë kanë një vend që do t'i presë me zemër të hapur – vendlindjen e tyre. Mirë se vini në shtëpi. Labunishtë gjithmonë do të jetë shtëpia juaj.