Punësimi i përkohshëm në Labunishtë ka rrënjë të thella dhe përfaqëson një pjesë të rëndësishme të historisë së fshatit. Qysh në kohët e hershme, popullsia ortodokse shkonte për punë në Beograd, Kragujevac, Vlashkë, Çeki, Austri, Shqipëri dhe Greqi, ku më së shpeshti hapnin kuzhina dhe dyqane ëmbëltore.

Tek popullsia myslimane, punësimi i përkohshëm filloi pak më vonë, rreth vitit 1915. Mes punëtorëve të parë të njohur përmenden mjeshtri i famshëm Sinan Limanoski, Avdiraman Mustafovski dhe Qerim Danoski, të cilët punuan në Prizren dhe Pejë.

Më vonë, popullsia myslimane e Labunishtë filloi të merret edhe me punë dore të përgatitjes së halvës dhe bozës në Shqipëri dhe Greqi, ndërsa në Turqi spikateshin veçanërisht në ndërtimtari.

Punësimi i përkohshëm nuk ishte vetëm një mënyrë për të fituar, por edhe një mënyrë jetese përmes së cilës shumë familje labunishta siguronin të ardhmen e tyre. Kështu, Labunishta me kalimin e viteve u bë e njohur për mjeshtrit, zanatçinjtë dhe punëtorët e përkohshëm që punën e tyre e lanë në shumë vende nëpër Ballkan dhe më gjerë.

Edhe pas më shumë se 110 vitesh, banorët e Labunishtë vazhdojnë të punojnë në gjithë Maqedoninë, Ballkanin, vendet evropiane dhe Amerikën. Janë të njohur si disa nga mjeshtrit dhe ndërtuesit më të mirë, dhe me duart e tyre të punës shumë qytete dhe kryeqytete evropiane zbukurohen. Puna, aftësia dhe mjeshtëria e labunishtarëve mbeten të ndërtuara në ndërtesat moderne anembanë botës.

Sot, Labunishta njihet edhe për shpirtin e saj të fortë sipërmarrës. Gati çdo familje ka biznes familjar, zanat ose aktivitet privat, që tregon për punëdashjen dhe mprehtësinë e njerëzve. Përveç kësaj, fshati ka numër të madh të të arsimuarve të lartë – doktorë, inxhinierë kompjuterikë, infermiere, avokatë, ekonomistë, mësues dhe profesorë, të cilët me njohuritë dhe sukseset e tyre përfaqësojnë Labunishtën në Maqedoni dhe botë.