Sezonsko radništvo u Labuništu ima duboke korijene i predstavlja važan dio historije sela. Još u ranijim vremenima, pravoslavno stanovništvo odlazilo je na rad u Beograd, Kragujevac, Vlašku, Češku, Austriju, Albaniju i Grčku, gdje su najčešće otvarali kuhinje i slastičarnice.

Kod muslimanskog stanovništva, sezonsko radništvo je počelo nešto kasnije, negdje poslije 1915. godine. Među prvim poznatim radnicima spominju se poznati majstor Sinan Limanoski, Avdiraman Mustafoski i Ćerim Danoski, koji su radili u Prizrenu i Peći.

Kasnije je muslimansko stanovništvo iz Labuništa počelo se baviti i zanatom proizvodnje halve i boze u Albaniji i Grčkoj, dok su u Turskoj posebno bili istaknuti u zidarskim poslovima.

Sezonsko radništvo nije bilo samo način za zaradu, već i način života kroz koji su mnoge labuniške porodice obezbjeđivale svoju budućnost. Tako je Labunište tokom godina postalo prepoznatljivo po svojim vrijednim majstorima, zanatlijama i radnicima, čiji su trud ostavili na mnogim mjestima širom Balkana i šire.

I nakon više od 110 godina, Labuništani i danas rade širom Makedonije, Balkana, evropskih zemalja, kao i u Americi. Poznati su kao jedni od najboljih zidara i majstora, a upravo se zahvaljujući njihovim vrijednim rukama ukrašava mnogo evropskih gradova i prijestolnica. Rad, vještina i majstorstvo Labuništana ostaju ugrađeni u savremenim građevinama širom svijeta.

Danas je Labunište takođe poznato po svom snažnom preduzetničkom duhu. Skoro svaka porodica ima svoj porodični biznis, zanat ili privatnu djelatnost, što govori o vrijednosti i snalažljivosti ljudi. Pored toga, selo ima i veliki broj visokoobrazovanih kadrova – doktore, računarskim inžinjere, medicinske sestre, advokate, ekonomiste, nastavnike i profesore, koji svojim znanjem i uspjehom predstavljaju Labunište širom Makedonije i svijeta.