Dedi ki . Bajram için mi geldin? - Geldim Hoş geldin, ne zaman gitmiştin? - Amm bekle, henüz gelmedim, beni kaçmakla suçluyorsun. Bajram yaklaşıyor, hadi kaçalım.

Eğlenceye devam ettin, merkezde bir kafede oturup kahve içtin. Dolu insan. Buradakilerle selamlaştın, oradakilerle de. Hayatımız böyle. On dakika geçmeden birisi arkanı dönecek ve şöyle diyecek: "Aaa kardeşim, nerelerdesin, hoş geldin. Neden haber vermedin? Yarın arayıp bir iftar yapalım Strugaf'ta." Cevap verirsin: "Vallahi kardeşim yapamam, bugün geldim, daha iki üç iftar var, annem kızıyor, evde yemek istiyorlar. Arifede iftara gidilmez, bu yıl tüm Ramazan'ı evde kalmayı planlıyorum. Plan yaptık ama biliyorum ki bu yıl da aynı şeyi yapamıyoruz. Köyden teravih çıkışında herkes dört bir yandan geliyor. Düşünsene, kasap dükkanları bile gece 12'ye kadar açık çalışıyor. Bajram birkaç gün sonra. Bazıları hangi camiye gideceğimizi soruyor? Biri yukarı, biri aşağı diyor, ama bu yıl belki ilk defa gideceğim. Eve gidersin, annen tırnaklarını kesiyor. Hoş geldin. Hocaya ne dedi? Kalabalık mıydı? Her zamanki gibi doluydu. Burada Ramazan en güzeli. İnsanlarla her şey daha samimi. Daha birkaç gün var, sonra Bajram geçecek ve herkes yine kaçacak. Otur şimdi ve kaçmalarla fazla uğraşma. Dizlerin titriyor, birisi kaçmayı hatırlatacak - Ne istersin akşam yemeğine? Bir şeyler yapayım mı ya da yemek? Böylece bir gün geçti. Ertesi gün tekrar çıktın. Öğle saatlerinde sessizlik. İkinci ezan geliyor. Namaz kıl, çıktığında görüyorsun. Evdekiler sıraya girmiş. Bazıları ekmek alıyor, bazıları tulumba arıyor ama sadece biraz salata kalmış. Herkes ellerinde birkaç poşet. Keyifle sıraya gir ve her şeyden biraz al. Ve alışılmış şekilde birisi köyden helva getirmiş. Ve böylece domates almaya gittin ve düşündün, gurbetten gitmenin değeri var mı? Ramazan daha başka, geleceksin. Hiçbir şey sinirini bozmaz. Politikadan veya başka bir şeyden sohbet olmaz. Dini sohbet edebilirsin. Herkes farklı bir şey yorumlar. Düşündüğünü söyle. Ve yine yeni kıyafetler alıyorsun. Üzerinde sen ve çocuklar için bir bavul olmasına rağmen. Burada da keyif için bir şeyler alıyorsun ve bankadan biraz para çekip küçük harcamalar yapıyorsun. Çocuklar gibi Ramazan'ı bekliyorlar. Para vermek için. Hep böyle büyüdük, yüz kere saydık paramızı ki milyar eksik kalmasın. Hala okuyorsun... niye okumayasın, kendin de böyle olduğunu biliyorsun. Değilse yanlış söylüyorsun. Ama şimdi ne diyeceğini biliyorum: "Böyle işte, hata yapmazsın." Hata yapmaz, nasıl yapsın. Köyde gurbetle ilgisi olmayan var mı? Evdekiler yok ama çocuklar yukarı çıktı. Hepinize orada bir torun büyüyor. Ve son zamanlarda herkes geldi, evler şenlendi. Arife de geldi, evlerden yemek kokusu geliyor. Yemek. Evet, evet yemek, soğan ile et, zamandan beri böyle devam ediyorlar. İftar, sigara yakar ve yaşlıları dinlersin. Ramazan bitti, Allah kabul etsin. Gelecek sene inşallah karşılarız. Zor olan onun için ki tutamayanlar. Annem de diyor ki, hadi akşama git ve sabah kaçta olduğunu konuş. Bu kardeş bu metinle Bayram günü devam edeceğiz. Gurbetçi böyle değil mi? Yorumlarda söyleyin, öyle mi, siz daha iyi bilirsiniz.