Not: Bu döngüdeki bilgelikler bazen bize nasıl olması gerektiğini öğretir, bazen de somut hayat olayları ve insan zaafları aracılığıyla nasıl davranmamamız gerektiğini gösterir. Hem biri hem diğeri ders almak isteyen için öğreticidir. Bazı anlatımlar, belirli kişilere yönelik olumsuz bir değerlendirme gibi yanlış anlaşılabileceği için, bu durumlarda isimler değiştirilmiştir. Amaç insanları değerlendirmek değil, onların sözlerinin ve hayat hikayelerinin ardında kalan bilgeliği korumaktır.

Bu anlatı, daha yeni bir Labuništa kuşağıyla ve çok partili sistemin getirilmesiyle birlikte seçimlerin ve seçim kampanyalarının köyümüzde günlük hayatın bir parçası haline geldiği dönemle ilgilidir.

Ortak partisel çıkar, tamamen farklı karakterlere, yaşam alışkanlıklarına ve dünya görüşlerine sahip insanları bir araya getirebiliyordu. Dün farklı yollardan giden insanlar, seçimler sırasında beraber seyahat ediyor, sohbet ediyor ve sıkı iş birliği yapıyorlardı.

Böylece aynı kampanyada kahvehane hayatıyla tanınan bir kişi ve düzenli olarak beş vakit namazını kılan biri bulunabilirdi.

Genellikle bilge sözleri öğrenmiş ve deneyimli insanlardan bekleriz. Ancak hayat gösterir ki, bilgelik bazen en az beklediğimiz kişiden gelir. İnsan belki her zaman en doğru yolu izlememiştir, ama hayatında deneyimli insanlarla karşılaşmış, değerli sözler duymuş ve onları hatırlayıp başkalarına aktarmayı bilmiştir. Bu yüzden bazen sadece konuşanı değil, söylenenleri de önemsemek gerekir. Böyle bir seçim kampanyasında Ahmed ve Mehmed yakın iş arkadaşları oldular. Ahmed farklı bir yaşam yoluna sahip bir insandı, Mehmed ise alim ve dindar olarak tanınıyordu.

Bir gün, birlikte seçim toplantılarına giderlerken Ahmed şöyle dedi: — Dostum, bu seçimler için ne kadar heyecanlı olduğunu ve başarılı olmak istediğini görüyorum. Seni alim ve dindar biri olarak tanıyorum ve samimiyetle Labuništa'mıza ve halkımıza bu yolla yardım etmek istediğine inanıyorum. Ancak sana, deneyimli ve bilge bir dostumdan duyduğum bir sözü aktarmak istiyorum. Politikaya fazla kaptırmadan önce bunu akılda tutmak iyidir.

Sonra ekledi: — Kahvehane parayı yer, ama siyaset insanı yer. Arkadaşı bir an bu sıra dışı bilgelik üzerine düşündü ve sordu: — Ona göre ne kast ediyorsun? Siyaset nasıl insan "yer"? Ahmed kısa bir duraklama yaptı, düşüncelerini toplar gibi, sonra dedi ki: — Siyasete girmeden önce mesleklerinde ve çevrelerinde saygın, değerli ve itibarlı olan insanları görmüyor muyuz? Farklı inançlara sahip insanlar tarafından saygı görür, hemen hemen herkes tarafından selamlanır ve kimse onları parti aidiyetleriyle değerlendirmezdi.

— Ama siyaset derinleştikçe, bazı şeyler değişmeye başlar. Etraflarında çoğunlukla kendi partilerinden olanlar kalır, diğerleri zamanla uzaklaşır. Dün içtenlikle selamlaştıkları bazıları bugün kafalarını bile çevire bilir. Sözleri, davranışları ve bazen iyi niyetleri yalnızca oldukları gibi değil, politik ve partisel bir mercekten görülür.

— Zamanla bir zamanlar geniş olan çevre daralmaya başlar. Bir kişi siyasi yoldaşlar edinebilir ama politikadan önce kendisine saygı duyan bazı insanları kaybeder. Eskiden tartışmasız olan itibarı yavaş yavaş bir partisel işaret alır.

Ahmed yeniden sustu, ardından ekledi: — İşte dostum, bu yüzden kahvehane parayı yer, ama siyaset insanı derim. Kahvehane cebini boşaltabilir, ama politika dozasını bilemezsen itibarını azaltır ve etrafındaki çevreyi yavaş yavaş boşaltır.

Öğreti Bu bilginin özü siyasetin kendi başına kötü bir şey olmadığıdır. Tam tersine, toplumun alçakgönüllü, yetenekli ve iyi niyetli insanlara kamu işleriyle ilgilenmesi gerekir.

Ama siyaset, partisel aidiyet gerçeklerden, ilkelerden, dostluktan ve insan ilişkilerinden daha önemli hale geldiğinde tehlikeli olur. Partiler değişir, seçimler geçer, görevler sona erer. Bu yüzden insan, insanların iyiliği için siyasete atılmalı, ama siyaset ve mevki için insanları asla kaybetmemelidir.

✍️ Yakup Kazimoski "Eski Labuništa Bilgeliği" döngüsünden