Në Labunishtë gjenerata pas gjenerate përcillet një legjendë interesante për një shpellë misterioze ku, sipas traditës popullore, ishte fshehur një pasuri e madhe.

Legjenda tregon se në të kaluarën e largët, në këto vise u përplasën dy ushtri romake. Në kohë trazirash, një nga ushtritë, për të mos mbajtur me vete plaçkën e arit të mbledhur, vendosi ta fshehë thellë në një nga shpellat malore.

Por ajo që e bën këtë histori edhe më misterioze është besimi se hyrja në shpellë hapet vetëm një herë në vit, në një ditë të përcaktuar, kur rrezet e diellit depërtojnë në një kënd të veçantë përmes një çarje dhe ndriçojnë hyrjen e fshehur.

Në dekada, ndoshta edhe shekuj, kjo legjendë transmetohet nga brezi në brez. Të moshuarit ia tregojnë të rinjve, dhe historia për arin e fshehur sot gjithashtu ngjall kuriozitet te shumë veta.

A ekziston vërtet një shpellë e tillë? A e ka gjetur dikush ndonjëherë pasurinë? Apo gjithçka është thjesht një nga shumë misteret që ruan mali ynë?

Por ndoshta ariu i vërtetë i Labunishtë nuk ka qenë kurrë i fshehur në shpellë.

Ndoshta ai ishte gjithmonë para syve tanë – në madhështorin Strizhak, shpatet e gjelbëruara malore, ajrin e pastër, burimet natyrore dhe peizazhet e bukura që na rrethojnë.

Strizhaku është pasuria jonë e vërtetë e fshehur, një vend me potencial të madh turistik, ende të pazbuluar plotësisht.

Imagjinoni këto vende me shtigje të rregulluara malore, shtëpi druri tradicionale, resorte të vogla malore, restorante me ushqim vendas, pikëvëzhgime, shtigje për biçikleta dhe vende për pushim familjar. Një vend ku vizitorët do të vinin për të shijuar natyrën, larg zhurmës së qytetit dhe tumultit të përditshëm.

Me planifikim të kujdesshëm, investim dhe respekt për natyrën, ky rajon mund të shndërrohet në një destinacion të njohur turistik malor, që do të sillte mundësi të reja për banorët lokalë, zhvillim të bizneseve të vogla dhe jetë të re në qytezat tona malore.

Ndoshta kemi kërkuar arin nën tokë për shekuj me rradhë, ndërsa gjithë kohën ai qëndronte para nesh, i ndriçuar nga të njëjtat rreze dielli që përmendet në legjendë.

Nuk është e nevojshme që çdo pasuri të nxirret nga toka. Disa pasuri duhet thjesht të njihen, të ruhen dhe të shfrytëzohen me mençuri.