(Eğer hayır ise, Allah'ın hükmüyle gerçekleşsin.)

✍️ Yakub Kazimoski

"Eski Labunistanlıların Bilgeliği" serisinden

Eski Labunistanlılar çok fazla eğitim ve okul imkanı bulamamışlardı. Birçok annemiz ve büyükannelerimiz ne okumayı ne yazmayı bilirdi. Ancak bu, hayat bilgisi, yetiştirilme ve ahlaki değerlerden yoksun oldukları anlamına gelmez.

Bildiklerini anne babalarından ve önceki kuşaklardan, aile içinde büyütme, günlük sohbetler ve hayat tecrübeleri sayesinde miras almışlardı.

Belki çok sayıda dini rivayeti ezberden bilmiyor, ayetleri ve hadisleri aktaramıyorlardı, fakat çok önemli bir şeyi biliyorlardı: neyin doğru neyin yanlış olduğunu; neyin uygun neyin uygun olmadığını; neyin onurlu neyin onursuz olduğunu.

Ve hayatlarının önemli kavşaklarında, hangi yolu seçeceklerini ve nasıl karar vereceklerini bilmediklerinde, kendi düşüncelerinin ve yakınlarıyla istişarenin yanında Allah’ın iradesine dayandılar.

Tam da bu anlarda sık sık duyulan söz şuydu:

"EĞER HAYIR İÇİNSE, ALLAH NASİP ETSİN!"

Bu sözler sadece başarı dileği değil, insanın her zaman onun için en iyisinin ne olduğunu bilemeyeceğine dair derin bir inancın ifadesiydi.

Ben de hayatımda birçok kez önemli kararların eşiğinde anne babamdan tavsiye isterken annemin şu sözlerini duydum:

"Oğlum, eğer hayır ise, Allah nasip etsin!"

Bu birkaç kelimede sadece bir öğüt değil; ana sevgisi, samimi bir dua ve Allah’ın hikmetine güven vardı.

O bana ne seçmem gerektiğini söylemiyordu, sadece Allah’a benim seçimimin benim için hayırlı olmasını dilemesini tembihliyordu.

BUGÜN İÇİN DERS

Çok daha fazla bilgi, enformasyon ve seçim imkanının olduğu zamanlarda yaşıyoruz, ancak her zaman bizim için gerçekten iyi olanı ayırt edecek kadar bilgelik yok.

Çoğu zaman bir şeyin gerçekleşmesini o kadar çok isteriz ki, bunun gerçekten bize iyilik getirip getirmeyeceğini sorgulamayı unuturuz.

Eski Labunistanlılar bu kısa sözle bize büyük bir hayat dersi bıraktılar:

İstediğimiz her şey bazen bizim için iyi olmayabilir, gerçekleşmeyen her şey de kötü değildir.

Bu yüzden insan düşünmeli, danışmalı, çabalamalı ve karar vermeli; ama kendi bilgisinin sınırlı olduğunu da farkında olmalıdır.

Bilgelik, sadece ne istediğimizi bilmek değil; aynı zamanda her zaman bizim için en iyisinin ne olduğunu bilemeyeceğimizi kabul edecek tevazuyu göstermek demektir.

"Allah’tan sadece istediğini vermesini dileme, aslında içinde gerçek hayır olanı — hayatın için iyilik ve bereketi — vermesini dile."